Dat kernenergie nog steeds een onderwerp van belang is, blijkt wekelijks uit de interviews op tv en artikelen in kranten.  Het lijkt toch eerder schieten met grove hagel om toch maar iets te raken dan op een gericht schot.

In een artikel in de Belgische krant De Tijd werd melding gemaakt dat de ontmanteling van de Belgische kerncentrales wellicht toch enkele miljarden meer gaat kosten en er wordt aan de eigenaar gevraagd om meer geld hiervoor opzij te zetten.  Dat deze dit betwist, is geen verrassing en het laatste zal hier nog niet over geschreven zijn. 

Dat een instelling als het Niras, verantwoordelijk voor het kernafval in België, hun advies aan de betreffende Commissie voor Nucleaire Voorzieningen (CNV) heeft overgemaakt, zal toch enige grond hebben en een juridisch steekspel is te verwachten.

Dat de huidige Belgische regering hoopt dat twee kerncentrales, zijnde Doel 4 en Tihange 3, nog langer open kunnen blijven, geeft Engie natuurlijk wel enige hefboom.  Ziet u de wisselmunt al in de toekomstige onderhandelingen?  Dat men ook nog Tihange 1 langer in bedrijf wil houden, wordt door Engie vandaag als een fabel afgedaan.  En hierin hebben ze ook gelijk.

De dobbelsteen is geworpen en we moeten de blik op de toekomst richten.  Dat de aan- en afknop bij de diverse Belgische federale regeringen de laatste 20 jaar al vaak heen en weer is gegaan, is een open deur intrappen, van enig consistent beleid zal men niet verdacht worden.  Wat een jojo-politiek. Natuurlijk is de wereld na 2022 veranderd, alleen kan men zijn beleid toch niet iedere keer wijzigen door externe omstandigheden?  De oorlog in Oekraïne is verschrikkelijk en de clowneske president in het Witte Huis maakt beleid er niet gemakkelijker op, maar ga voorbij de waan van de dag.

Zeker voor energiebeleid heb je behoefte aan een langetermijnvisie en dat staat haaks op het politieke speelveld van vandaag.  Wie bang is, krijgt slaag; wie durft, doorbreekt problemen!  De onderdanige houding van velen in de wereld richting potentaten laat ons zien dat we niets uit het verleden geleerd hebben.  Heeft u het beeld nog voor zich van Chamberlain die juichend met zijn ondertekende overeenkomst met Herr Hitler uit het vliegtuig stapte in 1939?  Ik wel, en we weten allemaal wat er daarna is gebeurd.

Met bully’s kun je maar één ding doen: rustig blijven, maar wel corrigerend en duidelijk optreden. Net als met ondeugende kleine kinderen geef je ze met liefde een kleine straf en leg je uit waarom iets niet kan.

Terugkomend op het vraagstuk welke energiemix we nodig hebben, wordt ook met belangstelling gekeken naar de zogenaamde kleinere kerncentrales, die vaak als SMR worden omschreven.  Onlangs was er een interview op de VRT waar terloops ook over de Europese energietransitie werd gesproken, die van fossiele brandstoffen naar elektriciteit moet gaan.  Het gemak waarmee over kernenergie werd gesproken, bewijst nogmaals dat onze sector niet begrepen wordt en zelfs verstandige mensen zich durven wagen aan onderwerpen waar ze heel weinig van weten.

De ambitie om ook te kijken naar kleinere kerncentrales is terecht, alleen moet hier alles nog bewezen worden.  Deze zogenaamde nieuwe oplossingen dienen in ieder geval goedkoper en sneller gebouwd te kunnen worden.  Een leercurve zal hier ook nodig zijn en wellicht is het een goed idee dat de Benelux 1 SMR gaat bouwen zodra deze besteld kan worden en hiervan leert.  Blind aannemen dat dit type kerncentrales efficiënt is in de toekomstige energiemix is een veel te korte bocht.