Afgelopen vrijdag ging het drama verhaal van de Nederlandse energiemarkt weer een nieuwe fase in.  De al aangekondigde verkoop van Essent aan RWE kreeg een behoorlijke tik te verwerken en de gehele verkoop dreigt in moeilijk vaarwater te komen. Is dit een verrassing? Niet echt, sinds Europa enkele weken geleden beslist heeft dat de splitsing niet meer nodig is de wind van richting aan het veranderen. De noodzaak om de zogenaamd verzwakte energiebedrijven zonder hun netwerk snel te gelde te maken wordt nu vervangen door de vraag moet het wel zo snel gaan, kiezen we de juiste partner, moeten we onze energiehuishouding in handen geven van andere landen? Of dit de echte redenen zijn kan men betwijfelen, soms is het gewoon het initiatief van enkele politici die gewoon tegen zijn. Bij de stemming in de provinciale staten in Brabant in Nederland is het duidelijk geworden dat de grootste aandeelhouder van Essent niet wil verkopen op dit ogenblik, wat betekend dit?  In ieder geval is het wachten op 12 mei, zodat de gedeputeerde staten ook hun oordeel kunnen vellen. Maar het is twijfelachtig dat zij een andere koers kunnen varen tegen de wil van de uiteindelijke aandeelhouders. Het management zit waarschijnlijk zover in het verkoopsproces dat ze geen weg terug meer zien, een stuk emotie is hier ook aanwezig. Het bedrijf zelf zal zich moeten herschrijven als dit definitief wordt met waarschijnlijk een volledig nieuw management. Na de mislukte strijd tegen de splitsing, de mislukte fusie met Nuon en nu een nakend fiasco met de verkoop is een nieuwe wind ook nodig. Dit wil niet zeggen dat het management hier fout zat, integendeel, dit had nooit dienen te gebeuren indien de aandeelhouders iets standvastiger waren geweest ten opzichte van voormalig minister Brinkhorst. De mogelijke puinhoop waar het bedrijf mee verder zal moeten is niet te overzien, jaren zijn er verloren gegaan daar men vooral is bezig geweest met strategische zaken. Essent had alle troeven om uit te groeien tot een middelgrote Europese speler als het management de kans had gehad om zijn strategie uit te voeren.  Terugkeren wordt moeilijk en men dient dus vooruit te kijken.  Indien de verkoop niet doorgaat zal het nieuwe management de kans moeten krijgen om een strategie uit te stippelen voor een middellange termijn die het bedrijf autonoom leefbaar kan houden. Wellicht met inbegrip van een herintroductie van het netwerkbedrijf in de bedrijfsactiviteiten. Men moet durven toegeven dat men soms fouten maakt.  Het is weinig waarschijnlijk dat dit op korte termijn echter zal gebeuren en zal men ook andere keuzes dienen te maken. Mijn voorkeur draagt toch meer een fusietraject met zich mee met bijvoorbeeld een bedrijf als Dong dat van vergelijkbare grote is. De markt is er mee gediend dat er zoveel mogelijk spelers actief zijn, dit is in zowat alle sectoren al bewezen.  Anders moet men de markt opnieuw nationaliseren en energie als een nutsfunctie zien en niks anders. Hopelijk houdt men rekening met het personeel en de klanten van Essent en voorkomt men een Fortiaans drama met als resultaat de verdwijning van kroonjuwelen naar het buitenland.

Na vijf jaar neem ik afscheid van mijn huidig functie bij Essent zoals een aantal van jullie vorige week hebben kunnen lezen. Vijf jaar zijn verlopen sedert het eerste idee om in België mee te bouwen aan een vrije energiemarkt.
In augustus 2001 heb ik voor het eerst de regelgeving erbij genomen om te zien of het mogelijk was in de energiesector in België enige concurrentie in te bouwen. Omdat ik geloof in een goede voorbereiding, werd er eerst een marktonderzoek bij grote verbruikers uitgevoerd in de maanden september en oktober 2001. Met deze resultaten ben ik dan gaan praten met enkele onafhankelijke buitenlandse energiebedrijven die onderzochten of het mogelijk was om competitief de Belgische markt te betreden. Toen het groen licht in oktober/november terugkwam, heb ik samen met een klein team het businessplan afgewerkt. 
In november 2001 heb ik tevens het toenmalige WattPlus opgericht om zo een vliegende start te kunnen nemen. In januari 2002 slaagde ik erin om de eerste grote klant binnen te halen en dit terwijl we nog aan de business case aan het werken waren. Eind maart was ons plan klaar. Het was gebouwd rond de distributiestrategie dat energie verkocht kon worden door zelfstandige partners. Alhoewel dit voor de Belgische energiesector een primeur was, had ik zelf vanuit de telecomsector een ruime ervaring met dit soort kanalen en was ik ervan overtuigd dat hierdoor een onderscheidende invalshoek mogelijk was tijdens de eerste jaren. Toen het plan klaar was had ik inmiddels in mijn vrije tijd nog wat grote klanten bijgemaakt en hadden we al voor een kleine 200 GWh aan contracten. 
Toen Essent de strategie en het plan onder ogen kreeg, nodigden ze mij uit om hier over te praten. De rest is geschiedenis want Essent is vandaag een gevestigde waarde in België.
De moraal van een dergelijke opstart is dat het idee en timing goed moeten zijn maar dat de uitvoering het resultaat was van een een team.  Zonder een goed startteam bereik je niks! Zelf heb ik het geluk gehad met een aantal van deze teams in binnen- en buitenland bedrijven op te bouwen en ik vind het een voorrecht dat deze mensen in contact blijven en graag opnieuw een dergelijke ervaring willen aangaan. Waardering van anderen is één van de zaken die het meeste voldoening geven. U kunt zich voorstellen dat na het bericht van mijn vertrek de telefoons binnenkwamen en deze van standaard tot zeer origineel waren. Er waren zelfs mensen bij die spontaan gingen bellen naar anderen en vragen waar ik naar toeging, wat ik ging doen. Ik heb aan alle nieuwsgierigen gevraagd geduldig te zijn en hun beloofd dat mijn volgende uitdaging op mijn blog zal verschijnen. Het spreekt vanzelf dat deze blog actief blijft en wij binnenkort een eerste bijdrage mogen verwachten van een bekend trendwatcher die heeft toegezegd om in september enkele stukken te schrijven. Bij deze wil ik iedereen bedanken voor de positieve reacties en kan ik aleen zeggen dat dit slechts het begin is van meer.