Sinds in België de federale regering een akkoord heeft gesloten met de uitbater/eigenaar van de kerncentrales is er een windstilte gekomen. De slag is thuisgehaald, door wie? Volgens mij vooral door de uitbater die voor een relatief bescheiden bedrag eigenlijk zekerheid heeft gekregen over niet alleen een verlenging van de oudste drie kerncentrales voor tien jaar maar eigenlijk ook indirect een bevestiging heeft voor de andere kerncentrales. Een bevestiging dat als deze niet zouden sluiten in 2025(wat bijna zeker is gezien de omvang van de basislast productie van 4000MW) het bedrag dat betaald moet worden laag zal zijn daar men altijd kan teruggrijpen naar dit akkoord. Wat vooral onrustwekkend is het ontbreken van enig initiatief op federaal of regionaal vlak om de energiemarkt(en telecom) open te breken op een moment dat onze federale controle organen in koor roepen dat door het uitblijven van een echte liberalisering onze bedrijven en consumenten veel teveel betalen voor hun nutsfuncties energie en telecom. Trots kondigde de nationale hoogspanningsbeheerder Elia zijn jaarcijfers aan die wederom op het niveau staan als een privé bedrijf à la Microsoft(qua marges). De brutomarge swingt de pan uit, met een bedrijfskasstroom van meer dan 40% en een nettowinst van meer dan 10% kunnen onze bedrijven zien waarom onze energierekening hoog blijft(samen met de distributiebedrijven of zoals wij ze kennen als intercommunales en het monopolie van de producenten). Het blijft wraakroepend dat onze beleidsmakers de marges niet per wet vastleggen voor gereguleerde of gemonopoliseerde/dominante activiteiten. Dit komt natuurlijk ook door het dubbel belang van de overheid die zowel speler als scheidsrechter is(zowel aandeelhouder in de netten als wetgever/regelgever).
Wat ook de prijs nog verder gaat opdrijven zijn de ambities van Elia en Tennet(in Nederland) om hoogspanningsnetwerken op te kopen in het buitenland(vooral Duitsland) met gelden verkregen vanuit hun gereguleerde activiteiten(lees van openbaar nut). Men ziet in Nederland bijvoorbeeld Tennet die een hoogspanningsbedrijf in Duitsland overneemt dat drie keer groter is dan zijzelf. Dat dit niet zonder risico is lijkt me logisch gezien de forse bedragen die betaald moeten worden bij dit soort verkopen, de Nederlandse burger zal hiervoor mogen opdraaien de eerste jaren daar er zeker goodwill zal betaald worden(lees teveel betaald) als de leningen waar intrest op betaald moet worden om deze netwerken te kunnen kopen. Vanuit Nederland heeft men mij medegedeeld dat de eerste prijsverhogingen door Tennet al zijn aangekondigd! Wat voor Tennet geldt zal men ook terug kunnen zien bij Elia. Dat men ernaar streeft om een sterk Europees hoogspanningsnet aan elkaar te knopen is een goed idee maar dit zou wel moeten vertrekken vanuit een politiek draagvlak en gedragen door de verschillende overheden. Als men dit overlaat aan nationale gereguleerde bedrijven als Elia of Tennet dan vraagt men om problemen.
Een ander voorbeeld van zogenaamde schaalvergroting met negatieve korte termijn effecten(lees zeker minstens vijf jaar) is de overname van Nuon door Vattenfall, vanuit Nuon bereiken mij verschillende berichten dat het licht er uit kan, dat wil zeggen in de Benelux, niks kan meer. De hoge(lees te hoge) prijs die Vattenfall betaald heeft van grosso modo 9 miljard Euro moet worden terugverdiend. Een bedrijf dat ongeveer 6.5 miljard Euro waard is kopen voor 9 betekend gewoon dat de 2.5 miljard Euro snel moet worden terugverdiend of afgeschreven als goodwill. Voor de Belgische markt is er nog slechter nieuws door Nuon in België één van de weinige nieuwe aanbieders zijn die ook van plan waren om te investeren in eigen elektriciteitsproductie. Onlangs is al bekend gemaakt dat daar voorlopig niks meer van in huis komt(lees in de diepvries). De concentratie die gaande is betekend voor kleine landen als Nederland en België dat zij niet meer beslissen wat er geïnvesteerd wordt en dus hoeveel concurrentie er zal zijn.
Onze energieministers(vier in totaal) hebben het laatste jaar geen één maatregel genomen die de concurrentie gaat stimuleren of de huidige dominantie van één speler aanpakt en ben ik dus zeer hoopvol dat we binnenkort een stortvloed gaan krijgen aan plannen daar men in één jaar zeker de tijd heeft gehad om gedetailleerde plannen te maken.

Vorige week heb ik weer vele meetings gehad met verschillende marktpartijen in de Benelux die allemaal ambities hebben om hun marktaandeel te laten groeien of het nu in duurzaam is of in aantal klanten. Hoewel er zeker veel interessante gesprekken bij waren voel ik mij enigszins geslagen door onze eigen kleine dagdagelijkse beslommeringen als men aan de andere kant van de oceaan zowat met de grond gelijk is gemaakt. Wat me vooral bijblijft, is de ongelofelijke broosheid van ons bestaan als zoiets als een aardbeving onze maatschappij raakt. Stel eens voor dat België geraakt wordt door een richter 7! Met onze dichte bevolkingsdichtheid en onze zware industrie zou de chaos nog een factor groter zijn, zijn onze installaties berekend op dit soort krachten? Zeggen dat het hier niet kan is niet juist, breuklijnen heb je op vele plaatsen en ook in België. De basisinfrastructuur in een land als het onze is nog belangrijker om op korte termijn te kunnen overleven daar wij geen temperaturen kennen waar je zonder hulpmiddelen in kan overleven. Hoe erg de aardbeving ook is men wordt ten minste nog gespaard van het klimaat(lees koude temperatuur). Een wellicht sarcastische opmerking maar op zo’n momenten moet je wel positief blijven voor wat je nog hebt. De goede initiatieven volgen elkaar nu op, de rijke landen zullen zeker de komende weken hun best doen om hun menselijkheid te laten zien en dat is maar goed ook. Waar men aan voorbijgaat is dat de armoede in Haiti al onbeschrijfelijk groot was en nu zeker nog groter wordt. Nu is het bouwen van steden op of dichtbij breuklijnen niet voor herhaling vatbaar dus zou men wellicht moeten denken aan het verplaatsen van de hoofdstad, anders loopt men het risico om iedere 200 jaar volledig met de grond gelijk gemaakt te worden. Het klinkt drastisch maar het is eigenlijk de enige echte oplossing, dit geldt trouwens voor vele andere steden die op de verkeerde plaats zijn gebouwd. Ook voor hun energiebehoeften zouden we ineens voor duurzame oplossingen kunnen kiezen door gebruik te maken van bijvoorbeeld zonnepanelen op grote schaal(en wind). Energie is trouwens één van de grote problemen op ieder eiland daar alles met de boot moet ingevoerd worden. Macro gezien is het dus eiland verlaten of gebruik maken van duurzame oplossingen. Het klinkt wellicht te eenvoudig daar wij geen betrokken partij zijn maar eigenlijk zouden we alle mensen die op een eiland wonen moeten helpen onder voorwaarde dat ze geholpen willen worden natuurlijk. De verontwaardiging die iedereen nu uit zal snel verstommen maar wellicht biedt dit ook de opportuniteit om echte oplossingen aan te brengen en niet alleen eerste nood hulp.

This week I visited a small company that has developed an efficient type of fuel cell or better said an important part of it.  This company is focused on the commercialization and volume production of PEM fuel cell stacks.  As this industry is still very new the world volume is still very small, the biggest producer in the world has a turnover of less than 100 million Euros.  Nevertheless there is a large potential for this type of power production and storage.  Especially if we try to imagine a future were production is decentralized (for a part) and production sites will be small and will have to be sustainable.  A few years ago we saw in the transport sector manufacturers announcing prototypes run on fuel cell technology but these days you only hear of battery run cars.  I wonder what has happened between then and now?  If you look at the potential of both technologies they could and should co-exist with each other.  Perhaps they can even work together in the future cars when you use batteries in the cities or for short distances and hydrogen for the long distance.  Even today we are speaking to investigate the possibility to install refueling stations at waste sites for electrical cars.  Where we(NPG energy) would supply the electricity produced in a sustainable way(read green energy) and as such the electrical cars would run in the most sustainable manner we can think of today.  But also in the grid I see a potential for fuel cells as a flexible way of back-up in the future smart grid.  When we will have tens of thousands of decentralized small production units the grid operators would like to be able to control all these energy flows.  For this it will be necessary to have back-up power and flexibility.  Today there are already fuel cell installations up to 1 MW of production capacity.  I can imagine a smart grid were every 200 households(in the local power grid stations) there is also a stack of fuel cells acting as flexible back-up power. 
During the next Olympics in London in 2012 the ferry boats on the Themes will run on electrical power, the waste sites will produce sustainable electricity for these boats when they need to be reloaded.  What is missing today for example to introduce electrical and hydrogen cars is a large distribution network of local reload stations like we know now.  We will need thousands of fuel stations in every country in order to compete successfully with our current petrol stations and as such with the technology.  For the Benelux this could be a real opportunity to take the lead in Europe as we are very small countries with a high density of population/cars/roads.  The investment cost as such will be much more efficient compared with large countries (and less people).   The minute that our transport sector, cars/trucks/boats/motorcycles, can fuel everywhere the manufacturers will provide enough choice for the consumer.  The governments in the Benelux should create a common investment plan and have a role out plan limited in time, preferable five years.  As such the manufacturers will be sure that their heavy investments in electrical and hydrogen cars will be supported by an infrastructure and know in advance when it will be fully available.  This will even be beneficial for are car assembling plants which are having a difficult time to compete against the BRIC countries.  We should aim for the future and innovate as soon as possible our current infrastructure.

www.europeanpowergeneration.com

Een beetje grappig is het wel, nog geen drie dagen geleden stond Eandis aan de Klaagmuur over een symbool dossier Katoennatie die een 25MW zonne-energie park willen bouwen.  Terecht wijst men hier op de betaalbaarheid van een systeem als men dergelijke parken gaat bouwen maar dit is relatief eenvoudig op te lossen door een plafond in te bouwen.  Men kan gemakkelijk zeggen dat geen één partij meer dan 5MW per jaar mag bouwen en met een maximum van 5 MW per project.  De klaagzang is ook enigszins achterhaald daar na 2010 dergelijke projecten niet meer haalbaar zijn door de drastische daling van de nieuwe subsidie normen.  Zelfs 2010 kan het eindpunt zijn voor zonne-energie als de investeringskost niet met 20% gaat zakken.  Waar de netwerkbedrijven niet over praten zijn hun zeer gezonde bruto marges die zij nog steeds maken op een grotendeels afgeschreven netwerk.  De netwerkbedrijven in de Benelux maken veel te grote marges op dit ogenblik en zien zichzelf als geldmachines.  Dit is toch eigenaardig daar zij een natuurlijk monopolie hebben en ook gereguleerde tarieven hanteren.  Het woord gereguleerd klopt hier blijkbaar niet want als de regulatoren hun werk zouden doen(of kunnen doen) dan zouden we allemaal een meer redelijke vergoeding betalen voor het gebruik van de netwerken. Zowel de Creg als in mindere mate de Nederlandse Dte lopen nog steeds achter de feiten aan als het komt op transparante en billijke tarieven.  Het normaal rendement op een gereguleerde en gemonopoliseerde bedrijfstak zou maximum 6% op het geïnvesteerd vermogen mogen zijn.  Deze week kwam bijvoorbeeld ook de Belgische hoogspanningsbeheerder Elia met zijn jaarcijfers naar voren en deze zijn fantastisch “slecht”(lees goed voor de aandeelhouders).  De brutomarge voor intrest, afschrijvingen, waardevermindering en taksen is nog meer gestegen t.o.v. 2007 en zit fors boven de 40%!!  Nu moet u weten dat dergelijke percentages niet gezien zijn, zelfs niet in de normale economie(lees vrije markt). Zelfs onze mobiele operatoren kunnen dergelijke cijfers niet meer voorleggen en iedereen weet dat men in het verleden niet voor niks spraken over de ”licenses to print money”. Op een omzet van 757 miljoen Euro maakt Elia een EBITDA van 334 miljoen Euro!  Als reden wordt opgegeven dat er nu goedgekeurde jaartarieven zijn, voor een goed lezer wil dit zeggen dat de meerjaren tarieven blijkbaar nog hoger zijn dan de vorige tarieven.  Elia zal hier toch vroeg of laat(lees laat want de meerjaren tarieven zijn al goedgekeurd) door de Creg opnieuw beoordeeld moeten worden.  Ondanks het feit dat het laatste kwartaal bedrijven als Arcelor Mittal, Nyrstar en alle andere grote elektriciteitsverbruikers op een zeer laag pitje hebben gedraaid(en dus minder gebruik van het netwerk hebben gemaakt) heeft Elia hier helemaal geen last van.  Een aandachtige lezer van hun cijfers kan er gewoon uit afleiden dat er een explosie is geweest in de stijging van onze transporttarieven. Als men deze grote winsten dan zou gebruiken om zwaar te investeren(lees extra investeren om ons netwerk klaar te maken voor de toekomst en tegelijkertijd de economie ondersteunen door geplande investeringen naar voor te halen) dan komt dit de gemeenschap direct ten goede.  Het is te hopen dat de aandeelhouders(lees vooral de publieke aandeelhouder zijnde de gemeenten)hier rekening mee zullen houden voor dat ze zich hun dividenden uitkeren.

Deze week kwam het nieuws dat Suez een swap overeenkomst voor productie heeft bereikt met Eon.  De timing van deze memorandum(definitieve overeenkomst wordt verwacht tegen midden volgend jaar) is wellicht toeval maar toch…
Minister van Quickenborne heeft net gesproken over een mogelijke heffing van 750 miljoen Euro daar GDF/Suez te dominant blijft.  Dat de dominantie van één partij met 8 percent afneemt qua productie is zeker positief te noemen en is een stapje in de goede richting.  Het verandert echter niks aan de dominantie van GDF/Suez, je hoeft echt niet 100% van een markt te bezitten om hem te kunnen controleren.  Vanaf 35% kan men de markt “beïnvloeden”(lees mogelijkheid tot manipulatie) daar men steeds leidend is als de markt beweegt. 
Het heffen van een mogelijke dominantie taks is op zich niet verkeerd zolang het maar niet de enige maatregel is.  We hebben in België ook veel nieuwe productie nodig en daar zijn ook stimuli voor nodig die vandaag ontbreken(behalve voor duurzame en wkk).
Of deze broodnodige maatregelen er nu snel gaan komen is zeer twijfelachtig daar onze federale regering net gevallen is(of bijna).  Het is voor een ondernemer met hart voor het land onbegrijpelijk dat men zo speelt met het land op een moment dat wij de investeringen moeten stimuleren.  De media en oppositie zijn zeker zwanger gezien hun collectieve hysterie, men schreeuwt voor bloed en bieden nul alternatief.  Voor mijzelf betekent dit gewoon dat ik in het buitenland aan buitenlandse energiebedrijven weer kan gaan uitleggen dat België geen bananenrepubliek is en het investeringsklimaat op politieke steun kan rekenen(wat enigszins hilarisch is).  Terugkomend op de gebeurtenissen van de week had ik ook een interessant gesprek met een regelgever, hij bevestigde ook dat er nu dringend iets moet gaan gebeuren om nieuwe productie te bouwen.  We hadden het ook nog over een mogelijk idee om een gemeenschappelijk initiatief te starten om een beleid en advies uit te werken over het netwerk van morgen.  Inclusief vraagstukken als decentrale opwek, slimme meters, kostprijs, etc.…  Mijn voorstel is om dit samen met de regelgever in Nederland(de DTE) te initiëren en dan ook de netwerkbedrijven(van beide landen) uit te nodigen om dit initiatief samen uit te werken. Hoewel hij het een interessant idee vindt vreest hij ook dat grensoverschrijdende initiatieven op veel weerstand kunnen rekenen, leve Europa!  We hebben afgesproken om na de kerstvakantie hierover terug van gedachte te wisselen en eventueel stappen te ondernemen.

Eind deze week werd duidelijk dat na de drastische stijging van de nettarieven(in België) dit jaar met meer dan 20% we ons volgend jaar nog aan een extra stijging van 15% kunnen verwachten.  Dat de CREG grotendeels vleugellam is gemaakt door de diverse regeringen en door de rechthebbende macht ligt eigenlijk aan de oorzaak van deze stijgingen.  Maar wat is de oorsprong?  Men vergeet al te snel dat de kostenstructuur van de netbedrijven juist de oorzaak zijn van onze te hoge nettarieven.  Een aantal jaren geleden is men akkoord gegaan met de kostenstructuur van deze bedrijven vanuit de verschillende overheden(lees kosten uit het commerciële gedeelte zijn overgebracht naar het publieke gedeelte namelijk bij de netbedrijven, bijvoorbeeld de pensioenlast bij deze bedrijven is opgepompt)  Ondanks dit jammerlijk gebeuren kan men toch stellen dat de marges bij de netbedrijven nog steeds zeer hoog zijn.(lees veel hoger dan in het commerciële gebeuren)  Dit is trouwens niet alleen in België maar ook in Nederland het geval.  De netbedrijven zijn eigenlijk voor een deel niets anders dan gemeentelijke en provinciale taksen/heffingen/belastingen.  Daar de directe belastingsdruk al gigantisch hoog is wordt men heel creatief daar men nog steeds meer geld nodig heeft om het publiek orgaan te kunnen blijven betalen(ook door de toekomstige pensioenkost lees vergrijzing die bij het publieke bedrijf nog zwaarder doorweegt)
Wat mij ook opvalt is het verschil in kosten ten opzichte van Nederland bijvoorbeeld, daar ikzelf ook in Nederland klant ben van een energiebedrijf kan ik goed het verschil zien met België.  In België betaal ik een 240€ per maand aan Essent wat voor de helft bestaat uit netkosten/heffingen/taksen.  Als ik naar mijn maandelijkse facturen(in Nederland) zie( 2 x 14€ voor gas en elek netwerkkosten/taksen/heffingen) dan betaal ik voor de commodity(gas en elek produkt kost exclusief netwerkkosten/taksen en heffingen)108€.  Als men deze twee vergelijkt dan betalen we in Vlaanderen(Antwerpen) twee keer zoveel voor netkosten/taksen/heffingen(percentueel).  Dit verschil is zo groot dat er ergens een verklaring moet zijn anders dan demografie of geografie!?   Denk dat het tijd is voor een nieuwe studie die bijvoorbeeld vergelijkbare regio’s met elkaar vergelijkt, bijvoorbeeld Belgisch met Nederlands Limburg(dan is trouwens Nederlands Limburg nog in het nadeel door de geografische eigenschappen(lees de “Dutch Mountains”)), daarnaast Nederlands Brabant met de provincie Antwerpen en ten laatste Zeeuws Vlaanderen met Oost Vlaanderen(dan is België trouwens weer in het voordeel daar de bevolkingsdichtheid in Antwerpen en Oost-Vlaanderen veel hoger is dan de twee gekozen Nederlandse gebieden en is dus de investering sneller terugverdiend in België).  De uitslag is voor mij al duidelijk maar ik denk dat het noodzakelijk is dat we voor eens en altijd duidelijk maken dat onze netbedrijven enorme marges genereren.  Belangrijker is echter dat het geld goed wordt aangewend om klaar te zijn voor de toekomst die vergt dat het netwerk hiervoor klaar is, zaken zoals decentrale opwek en slimme meters zijn een uitgelezen kans voor de netbedrijven om te bewijzen dat ze innovatief kunnen zijn ondanks dat ze een natuurlijk monopolie hebben.  Wellicht kan minister Quickenborne hiervoor de middelen laten vrijmaken zodat we de juiste informatie hebben alvorens te beslissen of deze prijsstijgingen correct zijn of gewoon verdoken belastingen.
Er dient ook een audit te gebeuren van de laatste tien jaar zodat men kan zien wat er vroeger gebeurd is toen de dominante marktpartij zijn kosten is gaan transfereren naar de netbedrijven(een deel).

Deze week was ik op uitnodiging van de Nederlandse netwerkbedrijven spreker op hun congres in Apeldoorn.  Dat deze sector andere vraagstukken heeft dan het deel dat geliberaliseerd is lijkt logisch.  Het woord dat je hier meer hoort is de noodzaak voor innovatie.  Er werd natuurlijk gesproken over buzz woorden zoals “smart grid” maar ook over de richting waar deze sector naar toe moet.  Wat mij ook opviel was de besluiteloosheid, de sector heeft behoefte aan sturing vanuit de overheid daar alles met deze wordt doorgerekend.  Er was ook iemand van de overheid die begon met zeggen dat hij in eigen naam sprak, wat vooral naar boven kwam was de wens om nu niks te beslissen en te kijken wat anderen(lees andere landen) doen met hun netwerkontwikkeling.  Dit beloofd niet veel goeds voor de Nederlandse netwerkbedrijven als ze het woord innovatie gebruiken, innovatie is volgens mij toch iets waar je actie voor moet nemen en je nek uitsteken om zaken te proberen en dan niet als laatste maar als eerste.  De tegenstelling met de presentatie van Wubbo Ockels kon niet groter zijn, hij sprak over zijn idee van de toekomst met hoofdzakelijk energie van de zon en openbare bussen die tevens werkten op zonne-energie.  Wat het slimme meter vraagstuk betreft zal het zeker nog enkele jaren duren voordat er definitief een doorbraak komt daar men hier ook wilt afwachten wat de “ideale” meter wordt(lees standaard).  Wat betreft decentrale opwek en de toekomstige noodzaak tot een stabiel subsidie regime voor de ontwikkeling van groene stroom productie in Nederland waren er ook nog geen duidelijke antwoorden en zal het wachten zijn op duidelijke krachtlijnen vanuit Den Haag.  Leuk was wel de ontwikkeling van een elektrische Lotus door Essent(dhr. André Postma) waar zeker toekomst in zit.

Deze week kwamen Publigas en Suez tot een akkoord over de verdere verdeling van de Belgische gasmarkt.  Ondanks de victorie gebaren van de voorzitter van Publigas was er weinig verrassend nieuws te rapen.  De uitslag is zoals verwacht, Fluxys netwerk komt grotendeels in handen van Publigas, wat trouwens de wens was van de regering en Europa.  De uitslag van dit gegeven stond dus min of meer op voorhand vast.  De grote slag ging over wie de controle zou krijgen over de opslagcapaciteit of beter gezegd de terminals, wie opslag controleert bepaald zijn eigen lot(of lees beter gezegd stabiele marges).  Hier heeft Suez zijn slag thuisgehaald, de garantie dat zij 60% van de aandelen verwerven in de vennootschap waar deze activiteiten worden onder gebracht betekend eigenlijk totale controle.  Zowel juridisch als economisch heeft Suez de absolute macht verworven en is er geen enkel obstakel.  Wilt dit zeggen dat er geen positief nieuws te rapen valt bij dit alles, ja en nee.  De prijzen voor het gebruik van het netwerk zullen niet dalen, de kans dat ze gaan stijgen is eerder het geval daar er nog nieuwe investeringen nodig zijn, om bijvoorbeeld alle gezinnen aan te sluiten of grenscapaciteit(uitbreiding).
Wat ook belangrijk is dat we beseffen dat een bedrijf door mensen wordt gebouwd en hier wringt wellicht nog een schoentje.  Men zal zorgvuldig de organizatie moeten screenen om ervoor te zorgen dat de neutraliteit zeker is.  Als men alleen al naar het management kijkt van deze bedrijven dan ziet men dat Suez zijn zonen(en dochters) heeft uitgestuurd.  Zonder de capaciteiten van deze mensen in vraag te stellen zal men toch extra zekerheden moeten vragen zodat de beroemde “Chinese walls” gewaarborgd zijn.  Dit lijkt ver gezocht maar ik heb zelf ook ondervonden in andere landen en sectoren dat voormalige monopolisten er altijd in slagen om hun mensen op zogenaamde neutrale posten te zetten, hierdoor hou je een indirecte invloedsfeer en dreigt er mogelijks belangenvermenging.  Publigas als toekomstig meerderheidshouder van Fluxys zal hopelijk de tijd nemen om een dergelijke screening uit te voeren.
Buiten dit denk ik dat België een draaischijf kan blijven voor gas in Noord West Europa op voorwaarde dat er nog meer in opslag wordt geïnvesteerd.  Ook in Rotterdam zit men bijvoorbeeld niet stil en zal de regering ook waakzaam dienen te blijven dat Suez blijft investeren in nieuwe opslag in België.

Gisteren was er goed nieuws, het Ierse bedrijf Imera heeft een vergunning gekregen om een 400MW electriciteitskabel te leggen van Engeland naar België. Door een verrassend liberale hiaat kunnen deze vergunningen unilateraal worden verkregen.  Dat dit gebeurt zonder inmenging van de lokale Belgische belangen is in dit geval zeer goed want we hebben een tekort aan grensoverschrijnende capaciteit.  Dat Elia meer interesse heeft in dergelijke projecten is logisch daar ze meer opbrengen, je kan het zien als een soort tolbrug waar men dan iedere keer voor moet betalen als men er over gaat.  Gezien de huidige problemen in België van ons niet aangepast hoogspanningsnet is het wellicht beter dat de regulator CREG Elia verplicht om eerst intern orde op zaken te stellen.  De vele nieuwe relatief kleine groene stroom productieprojecten kampen heel vaak met hetzelfde probleem, connectie krijgen op het Elia netwerk.  In België staan amper 150 windmolens en men roept al dat het netwerk niet gebouwd is voor al die lokale productie, in Duitsland staan er al meer dan 12000! en daar kan het wel, in Nederland zijn ze trouwens ook al goed op weg naar 2000 molens om een land te nemen van vergelijkbare omvang.  Hoewel ieder land wellicht een iets andere netwerkconfiguratie heeft zijn de verschillen toch eerder klein.  Hopelijk slagen de regulatoren Creg, Vreg, Cwape erin om Elia op het juiste pad te krijgen en voor billijke aansluitingstarieven te zorgen en normale doorlooptijden van aansluiting krijgen.

De timing van mijn vorig artikel over de behoefte van een Smart grid(slim netwerk) is blijkbaar goed gekozen want dit weekend roept de grootste netwerkoperator in België dat zij de aanvragen voor aansluiting van nieuwe groene stroom productie niet meer kunnen garanderen.  Deze week zat ik trouwens zelf ook nog bij een regulator om dit aan te kaarten daar wij een investering aan het voorbereiden zijn om vijf windmolens te plaatsen.  Op zich is het verzoek van Eandis terecht als zij extra middelen nodig hebben om een modern netwerk te bouwen.  De financiering ervan is echter een andere vraag, zoals steeds wordt direct uitgegaan dat de meerkost van dit nieuwe netwerk op de verbruiker zal worden afgewend.  Dit zal zeker voor een deel zo zijn maar er wordt toch wel snel voorbijgegaan aan de huidige financiele slagkracht van dergelijke bedrijven.  De zeer goed gevulde kassen zouden eerst geoptimaliseerd kunnen worden, vervolgens kan men ook zien of er niet kan gekozen worden voor een zogenaamde “sale and lease back” constructie om zo de eigendommen ten gelde te maken en ten derde kan men ook geld lenen om deze investeringen te doen en die voor een deel terug te betalen door een lager dividend voor de aandeelhouders te hanteren.  De goedkeuring van de bouw van een smart grid lijkt me logisch, alvorens echter groen licht te geven dienen de netwerkbedrijven doorgelicht te worden zodat hun huidige financiele slagkracht exact in beeld wordt gebracht alvorens de rekening weer naar de klant te sturen.