Deze week had ik weer een aantal interessante gesprekken met verschillende bedrijven die overwegen om met ons bedrijf een overeenkomst te sluiten zodat wij op hun terrein installaties kunnen bouwen. De interesse van de gemiddelde ondernemer is de laatste vierentwintig maanden toch veel groter geworden voor groene stroom oplossingen en lokale productie. Velen zijn geïnteresseerd om deze lokaal opgewekte energie af te nemen om toch enigszins hun energiefactuur in de hand te kunnen houden. De ondernemingen stonden trouwens deze week weer terecht aan de klaagmuur betreffende hun hoge energiekost. De politiek ging direct volledig akkoord met de werkgeversorganizaties maar blijkbaar begrijpen ze niet dat de sleutel tot een correcte energieprijs deels(lees groot) in hun handen legt. Begin bij jezelf is altijd raadzaam, de vaste kosten zijn onredelijk hoog in België, de distributie- en transportkosten zijn gewoon niet meer gebaseerd op de reëele kosten, als men de leeftijd van ons netwerk(hoog- en laagspanning) in acht neemt en het feit dat dit ieder jaar ouder wordt en dus meer afgeschreven wordt is een daling niet meer dan normaal. Nu kunnen andere kosten zoals de subsidiering van groene stroom de prijs weer verhogen maar men zou kunnen beginnen door volledige inzage te geven en kost plus te gaan werken. Gereguleerde activiteiten zouden tevreden moeten zijn met een brutomarge van 6%.
Aan de andere kant hoe hoger de energiekost wordt hoe meer iedere onderneming en personen gaan overwegen om zelf energie op te wekken en minder te gaan verbruiken. Hiervoor heb ik deze week ook met twee partijen gesproken teneinde te kijken of een deel van de lokaal opgewekte energie ook lokaal kan worden opgeslagen. Zo kan de energie afgenomen worden wanneer men deze nodig heeft. Het koppelen van elektriciteitsproductie aan opslag is niet nieuw op zich(neem bijvoorbeeld meren die als grote batterij gebruikt worden door s’nachts de overschot aan kernenergie te gebruiken door water weer omhoog te pompen en zo reserve capaciteit te hebben) Het nieuwe is om dit lokaal te doen op de plaats waar de energie ook verbruikt wordt, men kan zich een toekomst voorstellen dat zelfs op huis niveau dit mogelijk zal worden. De opgewekte elektriciteit lokaal kunnen opslaan is één ding, de netbeheerder dient ook in staat te zijn om te zien hoeveel energie er lokaal op elk moment is opgeslagen. Zo kan de netbeheerder zelf berekenen hoeveel energie zij moet voorzien op welk moment. Men kan zelfs zo ver gaan door in het toekomstig slimme netwerk de netbeheerder in staat te stellen om deze energiestromen te gaan beheren zodat de kwaliteit gewaarborgd blijft. Indien men van enkele tientallen energiecentrales naar honderdduizenden lokale kleine centrales gaat zou dit de bevoorradingsgarantie zelfs moeten verbeteren en veiliger maken. De mogelijke ongelukken met micro installaties staat in geen verhouding met de mogelijke ongelukken die kunnen gebeuren met grote centrales. Ook wordt het verlies van transport zo weggewerkt waardoor de netto opwek versus gebruik beter wordt. Dat de oplossing vandaag niet gekend is weet iedereen maar dergelijke testen kunnen aantonen dat decentrale productie van elektriciteit wel degelijk kan bijdragen tot een efficienter energiegebruik.

De recente koude koudegolf over West-Europa zorgt ervoor dat het energieverbruik ontploft, toch in ieder geval het gebruik van fossiele brandstoffen. Wat mij vooral opvalt dat niemand nog praat over CO2 of Kopenhagen maar overgaat tot het probleem van de dag, zout, veel zout. De mislukte top lijkt alweer begraven en iedereen praat vooral over de koude, wat mij toch opvalt is de contradictie tussen de 2020 doelstellingen om minder energie te verbruiken(minder CO2 uitstoot, meer groene stroom, etc…) en we minder dan 10 jaar voor 2020 meer aan het verbruiken zijn dan ooit. De goede voornemens beginnen altijd bij jezelf en dus gaan we dit jaar gewoon zoveel mogelijk duurzame projecten realiseren en dit in samenwerking met verschillende partijen. Sinds NPG afgelopen augustus 2009 tot een operationeel akkoord is gekomen met Delta zijn we begonnen met de uitbouw van het bedrijf om de ontwikkeling van meer projecten beter te kunnen ondersteunen. Eén van de beslissingen die ik heb genomen na het afsluiten van dit akkoord is dat ik mijn Deense vrienden heb moeten mededelen dat ik niet voor hun kan blijven optreden in strategische dossiers. De contacten zijn echter nog steeds uitstekend en zij hebben begrip hiervoor. De uitbouw van NPG kost de komende tijd mijn aandacht. Na meer dan twee en half jaar met Dong te hebben samengewerkt en regelmatig met de leden van de raad van bestuur van gedachte te hebben gewisseld en opportuniteiten te hebben besproken is een afscheid altijd een beetje dubbel. Dong is sowieso een beetje een a-typisch energiebedrijf daar ze oorspronkelijk olie- en gasvelden ontgonnen en uitbaten, sinds 2006 is dit bedrijf echter aktief in zowat alle delen van onze energieketen. Hun ambitie om binnen 20 jaar 85% van hun elektriciteitsproductie te halen uit groene stroom is uniek in onze industrie(toch zeker voor een bestaand energiebedrijf) en wellicht zullen zij in de toekomst hiervoor ook de Benelux gaan ontdekken. Als men naar Delta kijkt krijg ik ook de indruk dat ze enigszins a-typisch zijn voor de huidige energiebedrijven, als één van de weinige overgebleven echte nuts bedrijven hebben ze zeer veel verschillende activiteiten. Naast hun productieactiviteiten hebben ze bijvoorbeeld ook een goed ontwikkelde afvaltak(met. o.a. Indaver) en hebben ze ook zwaar ingezet op de productie van zonnecellen(o.a. eigen zonnecellen fabriek Solland in Heerlen) en toebehoren. Vooral dat laatste is zeker vooruitstrevend te noemen en heeft naar de toekomst toe nog veel potentie. Deze week sprak ik met een collega bij een ander energiebedrijf in de Benelux en zij wisten mij te vertellen dat ze in het kader van klantretentie(lees proberen de klanten te binden) overwegen om ook een combinatie aan te gaan met een installateur in zonne-energie. Op het eerste gezicht is dat nieuw in de Benelux maar dit heeft wel potentie. In Frankrijk doet Poweo dit al meer dan één jaar met succes in voornamelijk Zuid-Frankrijk. Zij hebben als energieleverancier een aparte tak uitgebreid binnen de groep van installatiebedrijven en bieden zo combinaties aan. Buiten hun klassieke aanbieding van zonnepanelen installaties bieden ze hun elektriciteits-en gas product aan als leverancier. Dit soort “koppelverkoop” zal zeker door de regulatoren onder de loep genomen worden maar mits de juiste insteek zal dit toegelaten kunnen worden. Zodra Nederland mee op de ontwikkeling van zonne-energie voor gezinnen gaat inspelen kan dit van belang worden voor leveranciers die in beide landen actief zijn. Door dit concept eerst in Vlaanderen te testen kan dit dus snel in andere aangrenzende gebieden aangeboden worden wanneer dit zou aanslaan.

The 50.000 fans of climate that participated at the longest concert in history over two weeks have just had the largest anti-climax possible. The audience has not asked for another song of their hero Obama. The 15000 “active” participants have worked very hard to produce a three page document after two years of preparation. The almost 180 climate ministers also proved that not one of them had one or at least a vision on which a common strategy could be build. It is strange that the media expected detailed results before even a common strategy has been agreed among all countries. Nobody understands the real baseline about the climate, a famous president in the nineties said it; “it’s the Economy, stupid”. If we want to achieve a real common goal than the best bet is an economical one, especially in light of the BRIC countries who will not accept a slower growth for their countries. If we can’t find a common formula for a sustainable economy and as such define the path towards this than we will not have a solution. It is fortunate that individuals and certain companies have taken the step to lead by example as I believe more in individual examples which the media will write about. We have to change the way we life and for this we don’ t a global agreement.
The prosperity we have known up to the present is the consequence of rapidly spending the planet’s irreplaceable capital. (Aldous Huxley)

Ook België is aanwezig in Kopenhagen, als één van de meest geïndustrialiseerde landen in de wereld per vierkante kilometer is onze opdracht niet eenvoudig.  De oplossingen in ons land zijn niet voor de hand liggend zonder onze welvaart aan te tasten.  Als u weet dat alleen al de tien grootste elektriciteitsgebruikers goed zijn voor 20% van ons totale elektriciteitsverbruik dan weet u direct dat onze industrie massale hoeveelheden energie nodig heeft(1500 bedrijven verbruiken de helft van ons ganse energieverbruik in België).  Premier Leterme sprak van een impact voor de burger de komende jaren door de komende akkoorden die in Kopenhagen gaan afgesloten worden en hij heeft gelijk.  Eén bedenking, de ganse bevolking gebruikt voor zijn privé energieverbruik(exclusief transport) ongeveer 20% van de opgewekte elektriciteit en één derde van het gasverbruik.  Al de rest wordt dus gebruikt door onze bedrijven die deels voor de eigen bevolking produceren en deels voor de export. Indien we dus een wezenlijke daling willen krijgen van onze energievoetafdruk dan zullen we gewoon minder moeten gaan consumeren. Dat hier volledig wordt aan voorbijgegaan is verbazend te noemen. Het is zelfs weinig waarschijnlijk te noemen dat men niet weet dat hier de echte sleutel ligt(en één van de weinige haalbare met een nog steeds groeiende wereldbevolking) maar men zal automatisch de groei gaan remmen als men nieuwe klimaatakkoorden gaat maken. De verwachte groei van minstens 13% van onze energiebehoefte(in Europa alleen en de komende tien jaar) staat namelijk haaks tegenover de klimaatobjectieven. Het wordt interessant om te zien hoe de wijzen der aarde dit gaan verklaren en oplossen. De verwachte impact voor onszelf moet u vooral lezen in een grote stijging van de energiekost en dat is positief. Het is één van de weinige haalbare maatregelen om het energieverbruik daadwerkelijk te laten dalen. Positief van een drastische stijging van de energiekost is het effect dat dit zal hebben op de investeringen in duurzame energieproductie. Bij een energieprijs die verdriedubbeld heeft men voor windenergie bijvoorbeeld geen subsidie meer nodig!  Het is af te wachten of onze politici dergelijke boodschap durven te brengen als één van de motoren achter het halen van de toekomstige Kopenhagen objectieven.

This week the climate conference started in Copenhagen and more than 15000 participants are trying to save our planet from drastic climate change.   The aim is to stay within a 2 degree rise in temperature.  For some parts in the world this means the end, the Maldives for example will simple disappear (read sink in the ocean).  It sounds strange that we accept certain losses as long as we do not have to pay the price.  Today more than 170 climate ministers will join the conference and meet with each other to prepare a final agreement.  Now I do not know if you have ever had a meeting with 170 people at the same time?  No, that is perhaps because it is simple impossible.  Imagine they all want to speak three minutes on this issue, it will take more than 8 hours just to be able to listen to each other.  Just being there seems to be more important than participating, what strikes me more is that nobody seems to touch the real problem and that is to my humble opinion the explosion of our population versus normal growth.  Secondly it seems for me contradictory that we need an annual economic growth of 2 percent and on the other hand decrease items like transport, energy production and consumption of goods.  In order to achieve a climate meltdown it seems more likely that we have to decrease our population drastically over the next decades and create a sustainable economical model(read replace the actual one of economical constant growth and especially the need for growth in order to prevent recession).  Listening to for example Minister Cramer of the Netherlands stating that for now the Netherlands are going to built several new coal plants says it all, we agree on a new climate initiative and the next day we kill it.  Nevertheless a possible new agreement will create at least a more sustainable way of producing electricity and saving some of it.  Although looking at the underlying problem of economical growth we can discuss the benefits of sustainable investments versus the necessity of consuming and producing less(paradox).

The next weeks we will hear more and more of our World leaders on their ambitions for the next climate top in Copenhagen.  After Kyoto it has been decided that we need a new climate deal towards 2050.  It is however doubtful that Copenhagen will deliver us the final outcome of a new climate deal.  The economical crisis has left large doubts in the mind of our governments as they face enormous budget deficits.  The need for an realistic agreement on a new climate deal remain important as they also understand.   We have all read targets like 80% less carbon by 2050, the problem with such a statement(read problems) is that nobody knows how this target will be met without destroying economical growth and as such the countries budgets.  Our current economical model is addicted, addicted to a growth of minimum 2% per year.  Even our governments are addicted to the same growth as they count on this yearly 2% growth to keep their budgets positive (or read defendable).  Our industry works on fossil fuels which produce of course also carbon, we aim to drive all with electrical cars but that leaves still at least two thirds left on carbon.  More important seems to me that when targets are set for 2020 or 2050 that a detailed plan per year is attached to this overall target so that we know what to aim for per year.  We have to try to go over the marketing slogans of 2020/20/2020(meaning for Europe by 2020 20% less carbon, 20% green energy production, 20% energy savings, etc…) and work together with our smartest minds and best technicians in making this possible.  As the financial (and economical) crisis has destroyed billions of dollars/Euro’s we also face the challenge on finding the necessary money to make this possible.  What is the cost for our climate objective?  Although I agree that we do not have another option than to realize these future objectives I just wonder how we are going to realize them. As we are talking about a new industrial revolution at a moment that we have a global economy it would perhaps be a good idea to have a separate global climate government that would manage these objectives and the budgets attached to this.  If I only see at Europe and the way every country is developing a strategy itself, for example subsidy scheme for new green production, we are wasting resources, money and more important time. The creation of a new global sustainable economical model cannot be done on country by country bases and also not only by governments.  Our industry is an essential partner in this development and I do not believe that without their support we will reach our climate objectives.  A solution has to be found between the short term profit targets demanded by our shareholders and the long term impact of the future climate objectives.   It is also important that our leaders and governments understand that they have to lead by example before they can expect that others follow, the efficient usage of our energy resources is for example one of them.  If you look for example at the buildings of our governments in Europe than they are no examples of energy efficiency(a lot of times old historical buildings with a high cost of energy).  The next weeks I will write my articles in English as I am preparing myself for the yearly power generation summit held in Prague.  As I will be participating actively(as speaker and chairman) a lot of the people I will meet there are from all over Europe(and outside).  As such I hope to listen and learn more about our industries targets and goals for 2010.  As the conference is just before Copenhagen perhaps it will be an opportunity to ask to the many companies that participate at this conference to come with a common statement at the end of this conference that we can transmit towards Copenhagen and our world leaders so they understand better our concerns and possible solutions.

The Annual European Power Generation Strategy Summit
& The Power Project Financing & M&A Forum
30th November - 2nd December 2009,
The Intercontinental Prague, Czech Republic  www.europeanpowergeneration.com

Gisteren hebben we op verzoek van een Vlaams TV Programma een bezoek gebracht aan een zeer bekende wijk in Nederland(en daarbuiten) en dit in aanloop naar de volgende klimaatconferentie in Kopenhagen.  Deze wijk in een plaats genaamd Culemborg is eigenlijk ontstaan in de jaren negentig naar aanleiding van een visie van een Noorse premier.  Men heeft hier met succes een aantal mogelijke bouwvormen gebruikt om zo zijn ecologische stempel te verlagen.  Buiten het efficiënt omspringen met water wordt hier ook centraal de verwarming geregeld door middel van een warmtepomp centrale, aangevuld met twee gasturbines voor wanneer het bijvoorbeeld heel koud is.  Het water dat gebruikt wordt voor de verwarming wordt eerst voorverwarmd door grondwater dat lokaal voorradig is en wordt opgepompt door het waterbedrijf.  Alle huizen hebben ook zonneboilers en zonnepanelen.   Zo hebben zij een reductie weten te bekomen van 50% op hun energiebehoeften.   Buiten de rechtstreekse kostenbesparing is de reductie in CO2 ook belangrijk en zeker als men dit op grotere schaal zou toepassen.  De meer dan 200 woningen die deel uitmaken van deze ecowijk zijn niet allemaal hetzelfde maar men heeft echt een divers aantal ontwerpen gemaakt.   Eén van de conclusies waarom dit een succesverhaal is geworden is de betrokkenheid van de mensen zelf.  Hoewel men kon opmaken dat het hier niet over een volledige doorsnede van de bevolking gaat kreeg ik helemaal geen wollen sokken gevoel, men kan dit wellicht beter zien als een middenklasse wijk maar dan wel met mensen die bewust met hun omgeving omgaan.  Auto’s staan op een gemeenschappelijke parking en men kan zelfs gezamenlijk investeren in auto’s zodat het aantal voertuigen beperkt wordt.  Het bleek ook dat men van heel de wereld naar deze wijk komt zien en ook vanuit België. Hoewel de toekomst voor slimme wijken/steden er wellicht nog anders zal gaan uitzien bewijzen zij wel dat het vandaag mogelijk is.  Zeker de overheid met zijn grote bouwprojecten(bijvoorbeeld sociale woningbouw) zou uit deze wijk lessen kunnen trekken en beslissen om steeds rekening te houden met de mogelijkheden van duurzaam bouwen.  Simpele zaken zoals alle woningen staan naar het Zuiden gericht(leefruimtes hebben hierdoor aan de juiste kant de grootste ramen), de daken zijn optimaal geïsoleerd, wanneer mogelijk centraal warmte opwekken e.d. zijn eigenlijk vandaag een must voor nieuwe bouwprojecten.  Dat dit in België moeilijker is klopt wel gezien de ouderdom van ons onroerend park maar er wordt toch ook veel nieuw gebouwd.  Wat wij met onze bestaande infrastructuur kunnen doen is deze goed isoleren om mee te beginnen en dit ook verplicht maken, bijvoorbeeld zouden de lokale overheden naast subsidies ook moeten durven zeggen dat na een periode van bijvoorbeeld 15 jaar alle huizen goed geïsoleerd dienen te zijn.  Het enthousiasme van deze inwoners was een welkome afwisseling na een toch wel trieste energieweek voor België. De liberalisering lijkt wel definitief de nek om gewrongen voor een paar zilverstukken. Toch kan er vanuit dit soort lokale initiatieven een nieuwe stroming ontstaan van duurzaam denken en dus ook een innovatie en economische sector op gang komen. De uitzending hiervan zal ergens begin december op Ter Zake Canvas te zien zijn(ergens vlak voor of tijdens de klimaatconferenctie van Kopenhagen)www.eva-lanxmeer.nl