This week I visited a small company that has developed an efficient type of fuel cell or better said an important part of it.  This company is focused on the commercialization and volume production of PEM fuel cell stacks.  As this industry is still very new the world volume is still very small, the biggest producer in the world has a turnover of less than 100 million Euros.  Nevertheless there is a large potential for this type of power production and storage.  Especially if we try to imagine a future were production is decentralized (for a part) and production sites will be small and will have to be sustainable.  A few years ago we saw in the transport sector manufacturers announcing prototypes run on fuel cell technology but these days you only hear of battery run cars.  I wonder what has happened between then and now?  If you look at the potential of both technologies they could and should co-exist with each other.  Perhaps they can even work together in the future cars when you use batteries in the cities or for short distances and hydrogen for the long distance.  Even today we are speaking to investigate the possibility to install refueling stations at waste sites for electrical cars.  Where we(NPG energy) would supply the electricity produced in a sustainable way(read green energy) and as such the electrical cars would run in the most sustainable manner we can think of today.  But also in the grid I see a potential for fuel cells as a flexible way of back-up in the future smart grid.  When we will have tens of thousands of decentralized small production units the grid operators would like to be able to control all these energy flows.  For this it will be necessary to have back-up power and flexibility.  Today there are already fuel cell installations up to 1 MW of production capacity.  I can imagine a smart grid were every 200 households(in the local power grid stations) there is also a stack of fuel cells acting as flexible back-up power. 
During the next Olympics in London in 2012 the ferry boats on the Themes will run on electrical power, the waste sites will produce sustainable electricity for these boats when they need to be reloaded.  What is missing today for example to introduce electrical and hydrogen cars is a large distribution network of local reload stations like we know now.  We will need thousands of fuel stations in every country in order to compete successfully with our current petrol stations and as such with the technology.  For the Benelux this could be a real opportunity to take the lead in Europe as we are very small countries with a high density of population/cars/roads.  The investment cost as such will be much more efficient compared with large countries (and less people).   The minute that our transport sector, cars/trucks/boats/motorcycles, can fuel everywhere the manufacturers will provide enough choice for the consumer.  The governments in the Benelux should create a common investment plan and have a role out plan limited in time, preferable five years.  As such the manufacturers will be sure that their heavy investments in electrical and hydrogen cars will be supported by an infrastructure and know in advance when it will be fully available.  This will even be beneficial for are car assembling plants which are having a difficult time to compete against the BRIC countries.  We should aim for the future and innovate as soon as possible our current infrastructure.

www.europeanpowergeneration.com

The next weeks we will hear more and more of our World leaders on their ambitions for the next climate top in Copenhagen.  After Kyoto it has been decided that we need a new climate deal towards 2050.  It is however doubtful that Copenhagen will deliver us the final outcome of a new climate deal.  The economical crisis has left large doubts in the mind of our governments as they face enormous budget deficits.  The need for an realistic agreement on a new climate deal remain important as they also understand.   We have all read targets like 80% less carbon by 2050, the problem with such a statement(read problems) is that nobody knows how this target will be met without destroying economical growth and as such the countries budgets.  Our current economical model is addicted, addicted to a growth of minimum 2% per year.  Even our governments are addicted to the same growth as they count on this yearly 2% growth to keep their budgets positive (or read defendable).  Our industry works on fossil fuels which produce of course also carbon, we aim to drive all with electrical cars but that leaves still at least two thirds left on carbon.  More important seems to me that when targets are set for 2020 or 2050 that a detailed plan per year is attached to this overall target so that we know what to aim for per year.  We have to try to go over the marketing slogans of 2020/20/2020(meaning for Europe by 2020 20% less carbon, 20% green energy production, 20% energy savings, etc…) and work together with our smartest minds and best technicians in making this possible.  As the financial (and economical) crisis has destroyed billions of dollars/Euro’s we also face the challenge on finding the necessary money to make this possible.  What is the cost for our climate objective?  Although I agree that we do not have another option than to realize these future objectives I just wonder how we are going to realize them. As we are talking about a new industrial revolution at a moment that we have a global economy it would perhaps be a good idea to have a separate global climate government that would manage these objectives and the budgets attached to this.  If I only see at Europe and the way every country is developing a strategy itself, for example subsidy scheme for new green production, we are wasting resources, money and more important time. The creation of a new global sustainable economical model cannot be done on country by country bases and also not only by governments.  Our industry is an essential partner in this development and I do not believe that without their support we will reach our climate objectives.  A solution has to be found between the short term profit targets demanded by our shareholders and the long term impact of the future climate objectives.   It is also important that our leaders and governments understand that they have to lead by example before they can expect that others follow, the efficient usage of our energy resources is for example one of them.  If you look for example at the buildings of our governments in Europe than they are no examples of energy efficiency(a lot of times old historical buildings with a high cost of energy).  The next weeks I will write my articles in English as I am preparing myself for the yearly power generation summit held in Prague.  As I will be participating actively(as speaker and chairman) a lot of the people I will meet there are from all over Europe(and outside).  As such I hope to listen and learn more about our industries targets and goals for 2010.  As the conference is just before Copenhagen perhaps it will be an opportunity to ask to the many companies that participate at this conference to come with a common statement at the end of this conference that we can transmit towards Copenhagen and our world leaders so they understand better our concerns and possible solutions.

The Annual European Power Generation Strategy Summit
& The Power Project Financing & M&A Forum
30th November - 2nd December 2009,
The Intercontinental Prague, Czech Republic  www.europeanpowergeneration.com

De laatste maanden en vooral de laatste weken hebben een aantal mensen met veel inzet en resultaat een mooi project afgewerkt, het ging hier over één van de grootste installaties van zonnepanelen in de Benelux.  De installatie van 2.6MW op een dak van 40.000m2 is de eerste zonnepanelen realisatie op een industrieterrein in Willebroek.  Op dit oude industrieterrein worden nieuwe bestemmingen gevonden en één daarvan is distributie en logistiek.  Een aantal mensen hebben goed werk geleverd en op de eerste plaats mijn partner in NPG Jacques Adam het de laatste anderhalf jaar het grootste deel van de voorbereiding op zich had genomen.  Dat neemt niet weg dat er nog heel veel werk is verzet de laatste twee maanden door mensen bij Delta energy die op de juiste momenten hun verantwoordelijkheid hebben genomen en zich  flexibel als ervoor gezorgd hebben dat deadlines gehaald werden.  Ook de gekozen duurzame bank ASN(en de andere banken) hebben meegewerkt aan het afwerken van dit project binnen de voorziene tijdsspanne.  Ook het installatiebedrijf Solar Access houdt zich aan de planning.Wat mij opviel is dat de zogenaamde grootbanken nog een snelle en grote leercurve aan het ondergaan zijn wat duurzame investeringen betreft en dan vooral voor grootschalige PV projecten.   De installatie zal deze maand afgewerkt worden zodat deze daarna door de betreffende instanties kan worden aangesloten en goedgekeurd worden.  Verder heeft NPG energy de laatste weken ook zijn vergunning gekregen voor de bouw van een windmolenpark in België maar zoals steeds vergen dit soort projecten zelfs na verkrijging van een vergunning nog minstens zes maanden afwerking alvorens de definitieve bestellingen kunnen geplaatst worden.  De komst van nieuwe partners en collega’s komt op het juiste ogenblik daar de uitbouw van NPG energy niet kan zonder de nodige versterking op alle fronten. Naast de versterking binnen NPG energy om de projecten volledig zelfstandig te kunnen beheren in de toekomst.  Daarnaast krijgt NPG energy ook een zusterbedrijf genaamd NPG Supply zodat we in de toekomst ook kunnen optreden als leverancier.  De details hiervan zullen pas volgend jaar duidelijk worden maar men mag dit niet los zien van onze ontwikkelingsactiviteiten in duurzame energie. Het is volgens mij ook een essentieel onderdeel om op langere termijn een duurzaam ondernemingsmodel na te streven buiten deze van de gesubsidieerde. Het spreekt vanzelf dat we dit stapsgewijs gaan uitbreiden ondanks dat het mijn ervaring is dat groeien gepaard gaat met pijn maar gezien onze vroegere ervaringen kunnen we de ergste groeipijnen voorkomen. De komende drie tot zes maanden gaan echter hoofdzakelijk naar het uitbreiden van de organisatie en ondersteunende processen/oplossingen teneinde een aantal projecten parallel te kunnen uitvoeren.

Deze week heeft de Vlaamse regulator een positieve boodschap kunnen brengen, het aantal gezinnen dat een contract met groene stroom zou hebben bedraagt al 20% en bij de bedrijven is het aantal verdubbeld.  Op zich positief alleen klopt de rekening niet of toch minstens de euforie niet.  Daar ikzelf ook steeds de statistieken volg van het aantal klanten dat van leverancier verandert op maandbasis(minder dan 0.5%) versus het marktaandeel van de “nieuwe”(lees andere dan historische spelers) blijken toch andere conclusies.  Het kan best zijn dat de gezinnen “massaal” voor groene stroom kiezen maar dat doet niks af aan het status quo van de marktwerking.  Al meer dan vier jaar groeien de niet historische spelers niet meer en ziet men zelfs marktaandeel in bepaalde marktsegmenten verminderen, bijvoorbeeld kleinzakelijk segment waar de twee dominante historische spelers zijnde GDF/SUEZ/Electrabel en SPE/Luminus snel marktaandeel terugwinnen in 2009.  Op zich blijft het positief dat zowel gezinnen als bedrijven bewust nadenken over de verduurzaming van hun energie alleen weet ik niet of dat de missie was van de liberalisering en de regulator?  De liberalisering had tot doel om meer/maximale marktwerking te krijgen, de dominantie van de historische spelers te verminderen en de prijsdruk hoog te houden zodat de klanten de scherpste prijs krijgen.  Dat de regulatoren van ons land niet de macht hebben om de markt te reguleren is reeds voldoende in de media naar voor gekomen alleen zou het toch goed zijn als alle regulatoren samen hiervoor de spreekwoordelijke barricade opgaan.  Zeker op een moment dat Europa België nog eens veroordeeld heeft voor het niet omzetten van Europese regelgeving i.v.m. de vrijmaking van de energiemarkt.   Men zou geen genoegen moeten nemen met deze situatie en eisen van de politiek dat zij de middelen krijgen die ze verdienen. 
Een ander opvallend feit is toch wel dat de ontwikkeling van groene stroom projecten achterloopt op de objectieven die men voor 2020 heeft vooropgesteld.  Het bericht deze week dat de dominante marktpartij GDF/Suez/Electrabel samen met Ackermans en Van Haren(AVH) gaat investeren in groene stroom is zeker nodig maar als men dan leest dat men van plan is om een stokoude kolencentrale om te bouwen tot biomassa installatie dan frons ik mijn wenkbrauwen.  Deze historische fossielen(de huidige kolencentrales) ombouwen zorgt niet voor een duurzamere samenleving en zeker niet tot efficiënte groene stroom productie.  Op zich heb ik niks tegen grootschalige biomassa installaties maar dan wel als ze nieuw zijn en vooral moet men ervoor zorgen dat deze bestaande sites(zes in totaal) beschikbaar worden voor nieuwe projecten en andere marktpartijen dan de twee historische.  De politiek begrijpt zeer goed dat het aantal goede sites om nieuwe centrales te bouwen in België heel schaars zijn en dat dit een enorme hinderpaal is voor nieuwe investeringen.  Ook dient men te begrijpen dat voor andere groene stroomproducenten deze “luxe” van het hergebruik van oude centrales niet bestaat en zij dus de volle investering moeten dragen voor nieuwe centrales en niet de goedkopere ombouw van bestaande sites, hierdoor werkt men dus ook direct de huidige monopolie nog meer in de hand.